[ سوره المؤمنون ‹ 23 › : آيه 50 ] وَ جَعَلْنَا ابْنَ مَرْيَمَ وَأُمَّه آيَةً وَآوَيْناهُما إِلى رَبْوَةٍ ذاتِ قَرارٍ وَمَعِينٍ ‹ 50 › ترجمه : 50 - ما فرزند مريم ( عيسى ) و مادرش ( مريم ) را نشانه خود قرار داديم و آنها را در سر زمين بلندى كه آرامش و امنيت و آب جارى داشت جاى داديم . تفسير : آيتى ديگر از آيات خدا در آخرين مرحله از شرح سرگذشت پيامبران اشاره كوتاه و مختصرى به حضرت مسيح ع و همچنين مادرش مريم كرده مىگويد : « ما فرزند مريم و مادرش را نشانه اى از عظمت و قدرت خود قرار داديم » ( * ( وَجَعَلْنَا ابْنَ مَرْيَمَ وَأُمَّه آيَةً ) * ) . تعبير به « ابن مريم » بجاى « عيسى » براى توجه دادن به اين حقيقت است كه او تنها از مادر و بدون دخالت پدرى به فرمان پروردگار متولد شد ، و اين تولد خود از آيات بزرگ قدرت پروردگار بود . و از آنجا كه اين تولد استثنايى رابطه اى با عيسى و رابطه اى با مادرش مريم دارد هر دو را به عنوان يك آيه و نشانه مىشمرد چرا كه اين دو ( تولد فرزندى بدون دخالت پدر و همچنين باردار شدن مادرى بدون تماس با مرد ) در واقع يك حقيقت بودند با دو نسبت متفاوت . سپس به بخشى از نعمتها و مواهب بزرگى كه به اين مادر و فرزند عطا فرموده اشاره كرده مىگويد : « ما آنها را در سرزمين بلندى كه داراى آرامش و امنيت و آب جارى بود جاى داديم » ( * ( وَآوَيْناهُما إِلى رَبْوَةٍ ذاتِ قَرارٍ وَمَعِينٍ ) * ) . « ربوه » از ماده « ربا » به معنى زيادى و افزايش است و در اينجا به معنى سرزمين